عرش حقیقی

فاصله بین عرش و فرش چند متر بیشتر نیست چه تو عرش باشی و چه رو فرش بالاخره انسانی، اما چه ویژگی هایی این فاصله چند متری را بوجود آورده ؟ یقینا آدمیت، که در ظاهر یک واژه ی چند حرفیست اما در باطن در بردارنده ی میلیون ها معنی و مفهوم .
آدمیت دربردارنده تمام ویژگی های الهی است که یک انسان کامل را میسازند یعنی: اخلاق مداری، وجدان، گذشت و ایثار، فداکاری، مهربانی و صمیمیت، دوستی، کمک به هم نوع و تلاش برای رفاه خود، خانواده و دیگران و میلیون ها صفات دیگر .
اینها علت ایجاد این فاصله بین عرش نشینان و فرش نشینان است. اما در زندگی دنیوی علت ایجاد این فاصله تغییر کرده. یعنی دیگر انسانیت و شرافت و معرفت ارزشی ندارد و چند تکه کاغذ که با نام پول از آن یاد میکنند، ایجاد کننده ی فاصله بین عرش و فرش شده . براستی این تکه کاغذ بی ارزش ، ارزش این تحول بزرگ را دارد؟ پولی که انسان خود بوجود آورده و خودش هم برده آن شده . من نمیگویم پول بد است، نه اصلا، پول خیلی هم خوب است اما نه اینکه برده ی پول شوی و افسارت را دستش بدهی تا به هر راهی که خواست ، تو را بکشاند و یا اینکه ویژگی های الهی یعنی انسانیت و معرفت و شرافت را به پول بفروشی و ویژگی هایی که عرش و فرش 1 را میسازند را با لذات دنیوی و شادی های زود گذر آن تعویض کنی. بلکه میتوانی افسار پول را به دست گیری و با آن در راه های الهی و کمک به خلق خدا قدم برداری و انسانیت را تقویت کنی و این گونه هم انسانیتت را از دست نداده ای و هم برده ی پول نشده ای و هم به عرش حقیقی رسیده ای .
کار سختی نیست، فقط باید همت کرد و از خدا خواست تا کمکمان کند .
شاید با خود بگویی: ای بابا پول که با ما قهره، دست ما نمیاد، اما این طور نیست. هر کسی به اندازه لیاقتش و جنبه اش پول دارد مهم آن است که آن مقدار پول را هر چند هم ناچیز و درحد توان ، با نیازمندان و یا برای رفاه دیگران قسمت کنیم ، به همین راحتی .
فقط باید خساست را کنار بگذاری و نگران فردایی که نیامده نباشی و با تمام وجود برای زیباتر شدن امروز خود و دیگران تلاش کنی .